vrijdag 23 januari 2026

"Ingecalculeerde" nederlaag SMB 2 SOSC doet stiekem toch pijn

Afgelopen dinsdag stonden we met SMB 2 voor de loodzware taak om het op te nemen tegen de koploper in onze klasse: Elster Toren 1. Onze ergste vrees, een afstraffing, werd realiteit. Maar of de einduitslag echt recht deed aan de gespeelde partijen...

We hadden het al een paar keer benoemd in onze mailtjes voorafgaand aan de vierde ronde van de SOS-competitie: het zou een zware kluif worden thuis tegen het eerste van Elster Toren. Met een gemiddelde rating van rond de 1900 hebben de Elstenaren namelijk alles in huis voor een zorgeloze promotie. Hun drie overwinningen in de eerste drie rondes getuigden daarvan. Toch waren we hoopvol gestemd om het team wellicht wat waardevolle bordpunten af te kunnen snoepen.

De eerste die een resultaat kon noteren, was Rolf. Hij en zijn tegenstander John Remmerts kwamen een remise overeen. Knap, aangezien John de hoogst gerankte speler aan Elster kant is. Ik hoorde achteraf dat Rolf daar tevreden mee was.

"Ik speelde met wit tegen John Remmerts een Bird-opening die Zwart beantwoordde met 1… d6, gevolgd door een soort Siciliaanse draakopstelling. Ik liet d4 achterwege en koos voor een klassieke Hollandse opstelling. We posteerde onze stukken dus aanvankelijk 'achter de linies' zonder contact in het centrum. Zwart zocht actief spel op de damevleugel en ik reageerde met een opstoot in het centrum (d3-d4); het leek dat Wit daarmee het beste van het spel zou krijgen. Aangezien Zwart ook wel veel tijd had verbruikt leek dit mij een goed moment voor een remiseaanbod (John heeft een indrukwekkend hoge rating) wat na 5 minuten werd aangenomen. Volgens Lichess stond het trouwens gelijk."

Het duurde vervolgens een eeuwigheid tot de volgende uitslag. Rond 22.30 waren alle andere partijen nog gaande. De volgorde van afloop heb ik niet meer helemaal helder, maar ik geloof dat het Frans was die daarna de stukken kon terugzetten in hun startpositie. Hij heeft hierover het volgende te melden:

"Hier een korte terugblik op mijn partij van gisterenavond tegen Mark Peperkamp (een invaller) van Elst1. Ik had zwart en na natuurlijke ontwikkelingszetten van beide kanten overzag ik bij de 20e zet een loperzet waardoor ik een toren tegen een loper moest geven. De partij was nog niet gespeeld, open spel van beide kanten met dreigende offermogelijkheden. Best wel spannend. Maar Mark hield zijn stukken goed bijeen en ik kwam er niet meer goed door. Uiteindelijk ging ik het eindspel in, zo rond de 40e zet met een stuk minder. Dat wist ik niet te houden."

Vervolgens kwam een einde aan de partij van Paul, die volgens mij lang gelijk op wist te gaan met zijn opponent Niels Schaap. Toch ging het ergens in het eindspel mis met een pionnetje dat dreigde te promoveren. Dit wil Pauler zelf over kwijt:

"Ik opende met wit met d4. Na de standaardopening kreeg ik een licht overwicht in het spel. De tactische zetten van de tegenpartij kon ik niet goed doorgronden. Na de rokkades kwam ik op het oog beter te staan, maar de tegenpartij zette zijn stukken goed neer. Na het ruilen van de stukken leek het alsof ik er beter uitkwam, ik verzuimde echter tijdig de koning erbij te betrekken. In het eindspel kwam ik daardoor tempo te kort en kon de tegenpartij winnen met pionnen op beide vleugels. Het was een leerzaam partijtje schaak, maar het niveauverschil was uiteindelijk te groot." Tussenstand: 0,5-2,5 voor Elst. Dat zag er niet goed uit.

Op dat moment was ik zelf verwikkeld in het absolute eindspel. In mijn partij tegen Erwin Mol kwam ik aardig uit de startblokken. Ergens in het middenspel verloor ik een pion, maar dat was geen ramp, dacht ik. Met mijn loper en dame wist ik laat in de partij allerlei matdreigingen te bedenken, die door het handig geplaatste paard van Zwart helaas net niet werkten. Ik kreeg wel voor elkaar dat de tijd bij Erwin inmiddels aardig begon te dringen. Toen Zwart echter een dameruil kon forceren, was een vergevorderde pion niet meer te stoppen en gaf ik op.In de analyse achteraf zag ik geen enkel trucje dat me toch de winst (of een remise) had kunnen opleveren. Uiteindelijk ben ik best tevreden over mijn niveau, maar het verlies blijft wel vervelend. Ik heb nu drie keer gespeeld en drie keer verloren. Weliswaar tegen sterkere tegenstanders, maar toch. Tijd om die negatieve tendens te doorbreken. Een halfje zou al fijn zijn!

Helaas moest Jelle daarna ook opgeven in een volgens mij hopeloze stelling (vol stuk achter?) tegen John van Ginkel. Die situatie was onder meer ontstaan door tijdnood aan de kant van onze kopman. Achteraf hoorde ik dat hij op enig moment gelijk of wellicht zelfs iets beter stond. Ook zonde dus. Het begon daarmee echt de avond te worden van de positieve gevoelens over het vertoonde spel van SMB 2, maar waar de negatieve resultaten uiteindelijk op het scoreformulier kwamen.

De laatste strijder aan onze kant, was Wilbert. Ik kon zijn partij goed volgen en zag dat hij het z'n tegenstander de hele avond bijzonder moeilijk maakte en ook in tijdnood kreeg. Een verdiend punt dat op het laatst zeker leek, zat er echter niet in:

"Voor de derde keer in drie weken met zwart tegen een veel sterkere tegenstander wou ik vooral van de nul af. Mijn tegenstander (Stefan Brouwers) gaf lateraan dat hij deze opening veel speelde, maar mijn antwoord nog niet had gezien. Dat kan kloppen, want ik kende helemaal geen theorie. Dit leidde ertoe dat hij zijn koning moest verzetten, ogenschijnlijk zonder er compensatie voor te hebben. Het nadeel dat hij ervan ondervond, bestond vooral uit de tijd die hij nodig had om te ontwikkelen, zowel in tempi als minuten. Tegen de tijd dat hij een aanval had opgezet die winnend had moeten zijn, stond er zo weinig tijd op zijn klok dat hij foutjes ging maken en ik rustig af kon ruilen om de aanval te beëindigen. Toen hij inmiddels onder echte tijdsdruk een pion weggaf was ik het die het niet af kon maken en in een verder lege zaal genoegen moest nemen met remise, meer dan waar ik vooraf op gerekend had," aldus Wilbert.

En zo waren we met 1-5 afgedroogd. Een ingecalculeerde nederlaag die wat mij betreft best wat vriendelijker had mogen uitvallen. We speelden immers best behoorlijk. Ons algemene niveau dinsdag was tegen veel teams genoeg geweest voor een mooier resultaat, maar niet tegen de gedoodverfde promovendus uit Elst. Die kunnen de champagne alvast koud zetten, wij moeten de drie laatste rondes nog flink gaan knallen om ons te handhaven in de tweede klasse. Onze campagne gaat verder tegen Tornado, over drie weken in Druten.

Jeroen