donderdag 1 oktober 2026

SMB 2 SOSC kritisch ondanks dikke winst: that's the spirit!

Maandagavond mochten we naar de Biezantijn voor de eerste ronde in klasse 3D. Een uit- en thuiswedstrijd tegelijk, want onze stadsgenoten van UVS zaten aan de overkant van de borden. We troffen een team dat gemiddeld 100 ratingpunten minder had dan wij. Dat verschil was aan het eind van de avond gelukkig voor ons ook goed zichtbaar. Ons team heeft dit jaar overigens een nieuwe kopman: Lucas in plaats van Jelle. Ook een andere teamcaptain: Rolf is nu letterlijk en figuurlijk onze grote leider. Omdat Frans maandag verhinderd was, kwam vaste invaller Eric netjes opdraven. Zo, dat was alle administratie vooraf. Nu snel door naar de partijen. Wilbert was al eerste klaar. Volgens mij rond een uurtje of 20.15. Zijn korte partij kan bondig nabesproken worden: ''Ik speelde met zwart tegen Colin Logie. Door een overdosis respect voor mijn iets hogere rating speelde hij een openingstrucje dat hem een remise opleverde. Een kort verslagje van een partijtje van een kwartiertje," aldus Wilbert. Wilbert heeft zich wellicht een klein beetje vergist in de tijd, want zó kort was zijn pot ook weer niet. Ze hebben toch al gauw een dik half uur geschaakt als ik de aantekening op mijn notitiepapierteje mag geloven! Daarna was het Paul die een half puntje in ontvangst mocht nemen. Weliswaar niet na eeuwig schaak zoals bij Wilbert, maar gewoon nadat zijn tegenstander Sven Killaars akkoord ging met het remisevoorstel van onze oud-teamcaptain. Dit heeft hij er zelf over te vertellen. ''Ik speelde aan bord 5, met wit. De tegenpartij kwam fris uit de startblokken, van het begin af aan kon ik eigenlijk alleen maar gedwongen zetten doen. Zo zette hij de damevleugel fors onder druk, waarbij uiteindelijk een pion verloren ging. Mijn stukken stonden geforceerd en niet ontwikkeld. Na lang nadenken in het middenspel dacht ik even dat ik verloren stond, maar ik dacht: het is nu of nooit in deze partij. Er werden stukken geruild waarbij ik de pion achterstand weer goed kon maken. Na de ruilsessie bleek dat het echt remise stond. Aldus werd dat overeengekomen.'' Als ik het me goed herinner, was Lucas de derde SMB-speler die de stukken mocht opbergen. Ons eerste winstpunt kwam van onze nieuwe kopman.

''Aan het eerste bord speelde ik tegen hun sterkste speler op rating, Yasha Willemsen. Hij leek echter niet zijn dag te hebben, want het werd een vrij eenvoudige overwinning. Ik won in de opening al twee pionnen, maar hij had in eerste instantie nog wel compensatie. Zie diagram (stelling na 10.e3?). Hier speelde hij zoals verwacht 10... Lb4+ 11.Ld2 om mijn rokade af te pakken, maar in plaats van te vervolgen met dat plan (11...Lxd2+ 12.Kxd2 O-O en ...c5 op de volgende zet), koos hij voor 11... Dd6??. Hij hoopte misschien dat ik zou slaan op b4, maar uiteraard deed ik dat niet. Ik speelde 12.Lb5+ Ke7 13.Dd1 en nu is hij degene die niet kan rokeren. Niet veel later wist ik de dames te ruilen en liet hij ook nog kwaliteitsverlies toe, waardoor ik op zet 19 de felicitaties in ontvangst mocht nemen. Tekenend was het tijdsverbruik: ik had geheel tegen mijn gewoonte in nog 50 minuten toen hij opgaf, hij nog 27.''

Rolf had zichzelf aan bord 3 gezet en trof daar de teamleider van UVS 3. Die heeft inmiddels een zeer amusant verslagje over de partij op hun site geplaatst. Lees dat straks zeker even als je wil lachen. Nu eerst het perspectief van onze clubgenoot: ''Ik speelde met wit tegen Arjan Schoonen. Er kwam een soort Falkbeer tegengambiet op het bord, waarbij Zwart de pion op d5 meteen sloeg. Dat gaf mij ogenschijnlijk gemakkelijk spel, maar ik verzuimde me in de stelling te verdiepen en speelde zonder inspiratie. Mijn tegenstander nam behoorlijk de tijd voor zijn zetten, wat kennelijk voor mij een reden was om snel te spelen. Ik maakte een enorme blunder die mij een stuk had moeten kosten, zie het verslag van mijn tegenstander. Het enige wat ik kon doen was een pokerface opzetten en rustig achter het bord blijven zitten. Na deze spannende fase speelde ik een stuk beter en kwam ik uiteindelijk in een glad gewonnen stelling terecht. Maar in plaats van de zwakke pionnen aan te vallen met stukken, ruilde ik veel stukken (verzuimde een kwaliteit te winnen) en bereikte een (gewonnen) pionneneindspel. Maar ook dat liet ik in remise verzanden. Geen goed begin van het seizoen.'' Met een tussenstand van 1,5-2,5 voor ons was het aan Eric en mij om minimaal een halfje bij elkaar te schaken voor een puntendeling of een heel punt voor de twee matchpunten. Het werd dat laatste, want we trokken beiden aan het langste eind. Eric was eerder klaar:

''Ik speel met zwart tegen Roel Prins, die een rating van 1511 heeft. Mijn rating ligt bijna 350 punten hoger, dus ik dacht dat het een gemakkelijke partij zou worden. Ik hoefde toch alleen maar te wachten tot hij een blunder zou begaan? Na 25 zetten is de stelling echter nog steeds in evenwicht. Ik heb wel het initiatief, maar zolang Roel geen fouten maakt, zie ik niet hoe ik kan winnen. Zie diagram. Dan speelt hij 26.Df2 en zie ik mijn kans: 26...Txb4. Ik denk dat ik een pion win, maar 27.Pb3 verrast me. Na 27... Tbc4 slaat Roel de pion op b6 niet. In plaats daarvan speelt hij de fatale zet 28.g3?? Ik win een tweede pion en daarna gaat het snel. Zeven zetten later is mijn voorsprong zo groot dat Roel opgeeft.''

Zelf zat ik aan bord 6 om de degens te kruisen met Koen de Blaauw. Ik zag dat hij een rating van 0 had en hoopte hem daarom met de Owen's Defense te verrassen en uit z'n eventuele repertoire te halen. Dat lukte niet echt, want ik kreeg telkens een goede zet om mijn oren. Het hielp ook niet mee dat ik zelf niet echt een plan wist te maken in deze slome partij. Illustratief feitje: pas om 21.45 werd het eerste stuk geslagen. Na ruim twee uur schaken waren we pas bij zet 15. Net daarvoor had Zwart nog kansen gemist om door te drukken en mijn stukken verder vast te zetten. De partij ontbrandt pas echt als ik een paard kan winnen en daar 'alleen' een pionnetje voor hoef te geven en schaak toe te laten. Dat laatste is geen onbelangrijk detail. Zie diagram (de witte dame is zojuist van d4 gevlucht naar e2).

15... exf5 klinkt als een redelijk goede deal voor mij, maar Wit staat na 16.Lxf5+ gewoon beter (ruim +1). Dat wordt nog een stuk erger als ik de schaak blokkeer met mijn paard: +5 voor Wit! Ik heb het geluk dat mijn tegenstander niet de beste zet vindt (Db5) om mij nu al de genadeklap uit te delen. Ondanks dat sta ik nog steeds hopeloos verloren, maar wel ietsjes minder hopeloos, want Wit vervolgt met 17.exf6. Ik heb het geluk dat Wit even later in een complexe positie vol afruilmogelijkheden de verkeerde volgorde van stukken slaan kiest. Hierdoor springt het bekende balkje van ongeveer –6 naar ongeveer +1 in mijn voordeel. Alsof dat nog niet genoeg is, blundert Wit vrolijk verder. Eerst door nog wat extra materiaal weg te geven en daarna door schaakmat toe te laten. Een onverwachte reddingsboei in een ijskoude, woeste zee. Goed, punten in de tas en op naar de volgende echte thuiswedstrijd. Dat is begin november tegen Wageningen. Laten we in de tussentijd lekker trainen – zowel thuis als op de club - en immer scherp blijven. Want vooral Rolf en ik verlieten niet helemaal tevreden de Biezantijn. Hadden onze tegenstanders onze fouten wel afgestraft, was dit een heel ander verslag geworden! Met een kritische blik komen we ongetwijfeld het verst in ons doel om direct terug te promoveren naar de tweede klasse. Jeroen