vrijdag 6 november 2026

Tweemaal is scheepsrecht: SMB 2 (SOSC) wint nu wél met 4,5-1,5

Even terugkomend op de eerste ronde. Daarin wonnen we met 4,5 tegen 1,5 van onze stadsgenoten. Althans, dat dachten we. Omdat Eric een te hoge rating bleek te hebben om te mogen invallen, is zijn winstpartij geschrapt. Jammer, maar helaas. Afgelopen dinsdag traden we wederom niet aan in onze vaste opstelling, maar werd Frans legaal vervangen door Mark. Die beleefde een uitstekend debuut voor SMB 2. In een lekker volle zaal (SMB 1 speelde ook thuis) mochten we de degens kruisen met Wageningen 3. Dat team had in ronde 1 uitgehaald door erg toepasselijk met 6-0 van ASV 6 te winnen. We waren dus gewaarschuwd. De avond begon goed, want teamcaptain Rolf was de eerste speler aan SMB-zijde die zijn koning in het midden van het bord mocht plaatsen. Een winstpartij die hij zelf als volgt heeft ervaren:

Stelling na 23.Td1 Stelling na 23.Td1 "Ik speelde aan bord 3 met zwart tegen Jan van den Enden een rustige opening, maar kwam al snel een pion voor te staan na een onoplettendheid van mijn tegenstander. Bovenstaande stelling ontstond na 23.Td1 waarbij 23... f6 erg voor de hand ligt om de pion te verdedigen en daarna via de damevleugel de winst te proberen binnen te halen. Maar ik zag spoken door een mogelijk offer op h6 en later een dame en toren op de h-lijn. Ik speelde daarom 23... Dd8 om mijn tegenstander te verleiden de e-pion te slaan. Dat deed hij vrij snel, waardoor ik de witte dame kon weglokken van de witte koning.

Stelling na 26... Dh5 Stelling na 26... Dh5 Na 23... Dd8 24.Dxe5 Ld6! 25.Db5 c6 26.Dc4 Dh5 stond Wit enorm onder druk, omdat de witte dame de koning niet kan helpen met de verdediging (zie het tweede diagram). De g-pion dreigt te vallen en het paard kan niet slaan op d4, omdat Zwart dan de loper slaat en mat kan geven met de dame op e1. De dame kan natuurlijk ook niet de d-pion slaan. Wit speelde niettemin 27.Pxd4 en gaf meteen op na mijn zet."

Met het eerste punt in de tas kon Rolf een drankje gaan halen bij de bar. Ik weet niet precies meer wie er daarna klaar was, ik twijfel tussen Mark en Wilbert. Laten we met onze invaller beginnen. Die speelde aan bord 5 tegen Sjoerd de Rave. Mark aan het woord: "Op bord 5 kwam ik niet lekker uit de opening, maar na een paar zetten van de tegenstander die niets uithaalden, lukte het om de juiste stukken af te ruilen en druk te zetten. De tegenstander bezweek er bijna direct onder en raakte twee pionnen kwijt. De stelling was toen al verloren, maar een paar zetten later kreeg ik ook nog een mat in één cadeau." Minder goed nieuws volgde van onze man aan bord 2, Wilbert. Die is goudeerlijk in zijn terugblik op zijn partij tegen Rijk Timmer, een man op leeftijd die het spelletje nog lang niet verleerd bleek, al kreeg hij wat hulp: "Ik had voor mijn gevoel de laatste tijd veel te veel remises gespeeld. Daar moest een eind aan komen. Mijn tegenstander had een 150 punten lagere rating en ik had wit. Dit was het moment. Ik beantwoord zijn Siciliaans met een degelijke ingestudeerde strategische variant. Het werkt als een zonnetje. Zoals de computer na afloop wist te melden, stond ik in zet 15 al 6 punten voor, terwijl er nog niks geslagen was. Ik hoefde de duimschroeven alleen maar aan te draaien. Toen maakte ik de ergste aller beginnersfouten. Ik keek naar mijn aanval, maar niet naar de zijne. In een stelling die nog wel te redden zou zijn, zag ik vervolgens de uitweg niet, en zo stond ik twee pionnen achter. Einde verhaal." Jammer, maar wel een goede les om ook altijd scherp te blijven op de mogelijkheden van de tegenstander. Wilbert wacht na twee rondes nog op zijn eerste winst. Eind deze maand volgt die kans al, als we opnieuw een thuiswedstrijd spelen, dan tegen Het Kasteel uit Wijchen. Terug naar afgelopen dinsdag, met de partij van Paul. Onze vaste bord 6-speler kwam daar uit tegen Jasper Gijsbertsen. Dit is zijn verslagje: "Na lange tijd veel met zwart gespeeld te hebben, kon ik met de witte stukken goed uit de opening komen. De tegenstander zette steeds de stukken op de verkeerde velden, waardoor ik goed het centrum kon beheersen. Na zijn koningsvleugel stuk gespeeld te hebben, kon ik met mijn toren de open g-lijn beheersen. Na pionnen geslagen te hebben in het centrum, kon ik met de dame de open c-lijn beheersen waarna het snel gedaan was. Gewonnen met mat!" Hiermee was de tussenstand 3-1 in ons voordeel en hadden we in ieder geval één matchpunt bij elkaar geschaakt. Maar met nog twee ijzers in het vuur waren we alleen tevreden met de volle buit. Daarvoor zorgde (zoals zo vaak) kopman Lucas:

Stelling na 22...Pf5 Stelling na 22...Pf5 "Aan het topbord trof ik met zwart Marc Stigter, een tegenstander zonder rating. We kregen een soort gesloten Siciliaan op het bord maar dan met de witte paarden op f3 en d2 in plaats van c3 en e2. Aanvankelijk was ik niet zo geconcentreerd, wat leidde tot een kwartier achterstand op de klok en moeite om een plan te vinden. Gelukkig hielp mijn tegenstander me een handje door bij een pionnenafruil op e4 met zijn paard terug te nemen in plaats van met zijn d-pion, wat in dit soort stellingen vrijwel altijd de juiste speelwijze is. Daarna stond ik beter en mijn voordeel werd alleen maar groter, maar ik hoorde ook dat we met 3-1 voor stonden. In deze stelling had ik een minuut of 6 op de klok tegen een kwartier. Uiteraard wist ik dat ik heel erg goed stond: een veel veiligere koning en actievere stukken. Stockfish zegt -2,5 en dat was ook ongeveer mijn inschatting. Maar er is geen directe winst en met remise was de matchwinst definitief binnen. Daarom bood ik remise aan en mijn tegenstander kon haast niet anders dan het aannemen. Zo scoorde ik het beslissende halfje."

Een echte move van Lucas in het teambelang, al had hij met meer tijd op de klok wellicht graag doorgespeeld op zoek naar de winst. Met Lucas uitgeschaakt, zat ik zelf als enige van ons team nog geconcentreerd achter het bord (4). Niet per se omdat ik een bijzonder lange partij speelde: er was een andere opvallende vertragende factor. Na negen zetten tikte Eric me namelijk onverwacht op mijn schouder: problemen. Het bord was per ongeluk verkeerd opgezet (een kwartslag gedraaid). We moesten na een klein halfuur dus alle stukken naar hun beginpositie zetten en opnieuw beginnen. Maar ja, wat te doen? Ik besloot om dezelfde openingszetten te spelen (b3, Lb2, e3), maar mijn tegenstander Henk Bakker week al snel af van onze eerste ‘partij’. Jammer, want in de afgebroken stelling stond ik na negen zetten bijna +2, aldus de computer.

Stelling na 18...Le7 Stelling na 18...Le7 In de partij die uiteindelijk wél wordt uitgespeeld, staat Wit na negen zetten overigens slechts +0,3. Ik moet dus vanuit een minder prettige stelling op zoek naar kansjes. Die komen er na zet 18 van Zwart. Hier is zojuist de loper naar e7 gespeeld. Ik duik diep de tank in voor een goede twintig minuten en bekijk of slaan op f7 slim is en zo ja, met welk paard? De zet f4 gaat ook nog door mijn hoofd. Uiteindelijk kies ik voor 19.Pgxf7. Hier had ik 19... h6 verwacht, waarna ik f4 gespeeld zou hebben en zou afwachten of hij zijn toren zou geven voor mijn twee paarden. Tot mijn verbazing (en vreugde) volgt 19... Tf8. Deze zet biedt mij de mogelijkheid om snel terug te vluchten naar g5. Na 20... Pe8 slaat het bekende balkje helemaal op hol: ruim +6 voor mij, omdat nu een simpel vorkje dreigt. Dat speel ik zonder twijfel. De precieze zetten in de rest van de partij bespaar ik de lezer. Maar Zwart schaakt nog dapper door. Ik speel daarna niet de allerbeste zetten (maar ook geen slechte), dring vooral aan op gedwongen afruilen en kom uiteindelijk met een prettige voorsprong in het eindspel. Zwart geeft na een veertigtal zetten op. Daarmee ben ik de enige SMB 2-speler die na twee rondes nog foutloos is. Nog een geinig detail: ik eindig de partij met al mijn acht pionnen. Na een dik verdiende overwinning staan we tijdelijk eerste, maar dat komt vooral omdat de andere zes teams in 3D nog in actie moeten komen. We kijken met een prima gevoel uit naar de volgende ronde, zoals gezegd later deze maand thuis tegen Het Kasteel. Hopelijk doet teamgenoot Frans dan een keertje mee, na de eerste twee rondes gemist te hebben. Zonder invallers loop je ook geen risico om een resultaat kwijt te raken (knipoog) ... Jeroen