zondag 8 november 2026

SMB 1 - Wageningen 2

Op de laatste dag van oktober (Halloween!) speelde SMB 1 samen met de andere 2 SMB-teams een thuiswedstrijd in de Biezantijn. Vantevoren had ik van de teamleider van de tegenstander al een berichtje gekregen dat ze op volle kracht zouden komen, want ze wilden intussen ook wel een matchpuntje halen. En dat gingen we merken... De opstelling was van bord 1 tot en met 8: Thomas, Emeline, Jet, Charles, Jetse, Teun, Jan Roelof, Luc. Gemiddelde rating in vergelijking met tegenstanders: ongeveer 20 puntjes lager. We moesten maar eens gaan bewijzen dat we stiekem wel kunnen schaken.

De eerste resultaten vielen aan bord 6 en 7. Jan Roelof vertelde het volgende over zijn partij: "Het was een leuke ervaring om na ruim 40 jaar eens tegen mijn oude club Wageningen te kunnen spelen, waarbij aan bord 8 mijn voormalig teamgenoot Eric Smaling. Zelf mocht ik aan bord 7 met zwart spelen. Mijn tegenstander opende met 1.b3, en er ontstond een redelijk rustige openingsfase. Na zet 20.Db5 van Wit kon ik het initiatief nemen met 20... Pxd4, maar ik koos wat afwachtend voor 20... La8. Er volgde: 21.Lb2 Tc8 22.d5 Lxb2 (niet de beste zet) 23.dxc6 Dc7 24.Td7?? Dxd7. En Wit gaf meteen op."

Teun had aan bord 6 in de opening een pion aan zijn tegenstander aangeboden, met wat hij zelf beoordeelde als interessant tegenspel. Het leek zeker het overwegen waard. Analyticus Bram: "Daar moet je thuis nog wel even goed naar kijken." Het eindoordeel moet ik nog navragen... Nadat het pionoffer werd afgeslagen had Zwart een zwakke dubbelpion op de c-lijn, waarvan Teun er al snel 1 wist te winnen. Na afruilen naar een loper-eindspel (met dezelfde kleur!) wist Teun zijn extra pion te gebruiken om de winst te behalen. Hierna was mijn eigen partij klaar. Ik had na een scherpe variant van het Frans mijn problemen opgelost en had een mooi centrum gekregen, dat ik intussen aan het gebruiken was om mijn tegenstander in steeds meer problemen te dwingen. In onderstaande stelling heb ik al ruim de overhand:

Na Robin's zet 22.Dc4 had ik een aantal manieren om verder te spelen. De simpelste: 22... Df5 met nauwelijks te stoppen dreiging Lb5 ontging mij volledig. Ik had wel gekeken naar 22... Pe3?! om daarna Lb5 te doen en alvast de structuur aan te tasten, wat ook goed is volgens de computer. In plaats daarvan koos ik voor meteen 22... Lb5??. Dit bleek een funeste fout. Ik had ingeschat dat na 23.Dxd5 Lxa4 24.Txe8 Txe8 ik wel ergens de mogelijkheid zou krijgen om Lc6 te spelen met funeste gevolgen voor Wit. In plaats daarvan moest ik tot mijn teleurstelling toegeven dat 25.Te1 mij dwong tot het afruilen van alles in het centrum. Ik heb nog wat geprobeerd om het moeilijk te maken, maar niet veel later heb ik remise aangeboden in een stelling waar ik alleen nog een moreel plusje had vanwege het mooie loperpaar.

Dat ik het voordeel had weggegeven vond ik voor mezelf al frustrerend, maar ik kreeg nog meer (Halloween-)kriebels toen Thomas en Jet hun partijen moesten opgeven. Thomas had helaas al vroeg een pion weggegeven, in zijn eigen woorden: "Ik deed een zet en na een 'oh-no'-seconde had ik al door dat ik geblunderd had." Dit was helaas wel een heel belangrijke pion voor de structuur en zijn tegenstander liet daarna totaal geen tegenspel toe, dus hadden we een puntje tegen te pakken. Jet had een mooie opzet gemaakt vanuit de opening en was net als in mijn partij met een "hangend centrum" aan het pushen, maar helaas liep het bij hem wat slechter af toen hij zijn c-pion moest weggeven. Het duurde daarna niet lang meer tot hij ook zijn hand moest uitsteken. Tussenstand: 2.5-2.5. Emeline (2), Charles (4) en Luc (8) waren nog aan het strijden. Charles had het volgende te zeggen over zijn partij: "Ik speelde met wit op bord 4 tegen Kees Stap. Na de opening ruilden we veel stukken en kwamen we al snel in een soort mix van een middenspel en eindspel. Ik had hier het gevoel dat ik iets beter stond, maar na een slechte loperzet moest ik een pion offeren om niet mijn loper te verliezen. Niet veel later resulteerde dit in een toreneindspel waar Zwart met een extra pion probeerde te pushen. Zijn alle toreneindspellen remise?"

Voordat die partij ten einde kwam was eerst Emeline klaar. Zij vertelt het volgende: "Mijn partij tegen Bram de Vries was vanaf het begin interessant. Ik kreeg met wit vroeg het initiatief door te dreigen de zwarte lichtveldige loper in te sluiten buiten de keten. Na een gemiste kans redde Bram zijn loper door een pion te offeren voor wat activiteit. Even later kwam deze stelling op het bord: Zwart aan zet kan hier de pion terugwinnen met 14... Pg3 15.Pxg3 Lxg3 16.Tf1 g5, waarna Wit vanwege de zwakte van e6 een klein voordeeltje overhoudt. Bram had g5 gemist en besloot tot 14... Pd7. Na 15.g4 Phf6 16.c4! staan de stukken van Zwart volledig misplaatst en krijgt wit de tijd om de ontwikkeling af te maken. De conversie was niet perfect, maar ik mocht uiteindelijk een tweede pion pakken en een winnend eindspel in gaan, waar mijn tegenstander vlagde in een al hopeloze stelling."

We hadden nog maar 1 puntje nodig om beide matchpunten binnen te halen, en bij Luc zag het er intussen uit alsof hij in ieder geval niet meer ging verliezen. Hij zei het volgende: "Uit de opening waren we beland in een stelling waar Zit tegen Zwarts geïsoleerde dame-pion speelde. Zwart probeerde zijn spel op gang te zetten op de koningsvleugel. Toen kwam er een moment waar Zwart een zet terugging en ik de stelling herhaalde. Ik keek om mij heen naar de andere borden en ik herhaalde een tweede keer. Als Eric nu herhaalde zou ik kunnen claimen. Dat besloot hij niet te doen, en het is op juist dit soort momenten, waar je even afgeleid moet raken door wat andere posities te bestuderen, dat je een blunder maakt. Zo miste Eric een manier voor mij op een kwaliteit te winnen met een paarden vork op de torens. Echter bleek het allemaal niet zo simpel... In de volgende 10 zetten richting zet 40 weet Eric de druk ontzettend op te voeren nu actieve paard voor zijn passieve toren is geruild. Ik maak een ongelukkig zetje en mijn koning begint zich zeer ongelukkig te voelen op g1, maar andere opties van f1, h1 en h2 zijn niet veel beter. Ik laat mijn voordeel echter niet uit handen glippen en weet alles tactisch bij elkaar te houden. In zware tijdnood, met de laatste seconden weg tikkend, wist ik nog de kritieke zet 40.g3! te vinden. Dat resulteerde in de volgende stelling."

Hier vond Eric een mooi idee om de partij spannend te houden: 40... fxe4?! om 3 verbonden vrijpionnen te krijgen, die nog niet zo makkelijk tegen te houden zijn. Gelukkig had Luc weer wat tijd om de varianten die volgden uit te rekenen. Als teamleider zag ik hem bij Charles op het bord kijken of remise genoeg was, en vanwege de pion achter moest hij toch een oplossing vinden om op winst te spelen. Dat deed hij: Hij won a7, waardoor de zwarte koning iets te aantastbaar werd, gevolgd door b7 met schaakjes en wist op een kritiek moment de dameruil te forceren met Dd4!. Als toeschouwer was ik met Thomas al aan het hopen dat hij de forcerende variant zou vinden, en toen de dameruil eenmaal op het bord kwam was de partij snel voorbij.

Met 4.5 bordpunt waren de matchpunten binnen. De partij van Charles had echter nog geen conclusie. Alle spelers van beide teams probeerden in te schatten of het eindspel nou remise was of winnend voor Zwart, met allerlei interessante varianten. Maar wat uiteindelijk op het bord kwam was steeds overtuigender... Charles moest na een lange strijd zijn hand uitsteken en Wageningen kon naar huis met het minst zware verlies: 4.5-3.5. Wij blijven mee strijden voor het kampioenschap, Wageningen blijft helaas nog even op 0 matchpunten. We wensen hen veel succes in de volgende wedstrijden! Jetse